PRO Website voornamelijk bestemd voor professionals in waterbehandeling.
Hand met een teststrip voor waterhardheid (TH) ondergedompeld in een glas kraanwater
De hardheid van ruw en onthard water meten: het vertrekpunt van een correcte afstelling.

De TH (totale hardheid, "titre hydrotimétrique"), uitgedrukt in Franse graden (°f), meet de hardheid van water, met andere woorden het gehalte aan calcium en magnesium. Een waterontharder verlaagt deze TH om installaties tegen kalk te beschermen. Logischerwijs denken veel klanten dat die… zo laag mogelijk moet.

Dat is een vergissing. Een ontharder afstellen op 0 °f is in de overgrote meerderheid van de gevallen niet aanbevolen en niet zinvol. Volledig onthard water wordt agressief, minder aangenaam en verbruikt nodeloos zout. Het juiste antwoord zit in één begrip: restgehalte aan hardheid.

6 tot 10 °falgemeen beoogde resthardheid
0 °fte vermijden: agressief water
Ca / Mgnuttige mineralen om te behouden
Mengingde instelling die de uitgaande TH bepaalt

1. De TH, en waarom je die afstelt

Hoe hoger de TH, hoe harder en kalkhoudender het water. Water geldt als zacht onder ~15 °f en als hard boven ~25-30 °f. Een ontharder verlaagt de TH via ionenwisseling (calcium en magnesium worden vervangen door natrium).

Maar het doel is niet om alle hardheid weg te nemen: het is om ze terug te brengen binnen een beheerst bereik, dat tegen kalk beschermt zonder andere problemen te veroorzaken. Dit bereik wordt ingesteld met de mengkraan (bypass), die het aandeel ruw water doseert dat aan het onthard water wordt toegevoegd.

Schaal van waterhardheid in °f, met de ideale zone na ontharding van 6 tot 10 °f gemarkeerd
De hardheidsschaal: na ontharding mikken we op een beheerste restzone, niet op nul.

2. Waarom je niet op 0 °f moet mikken

Water dat op nul staat, is niet "zuiverder": het is uit evenwicht. Drie concrete redenen om een resthardheid te behouden:

Drie risico's van water op 0 °f: agressief water en corrosie, vlakke smaak, overmaat natrium en zout
De drie redenen om een afstelling op 0 °f te vermijden.

Agressief en corrosief water

Zonder calcium wordt water agressief: het probeert zich te remineraliseren door aan te tasten waar het doorheen stroomt, koperen leidingen, soldeernaden, het email van de boiler, metalen onderdelen. Op termijn: corrosie, lekken en voortijdige slijtage van de installaties. Een lichte mineralisatie beschermt de leidingen juist.

Een vlakke smaak

Calcium en magnesium dragen bij tot de smaak van water. Water op 0 °f smaakt flauw, "vlak". Een beetje hardheid behouden, bewaart het drinkgenot.

Meer natrium, meer zout

Ontharden vervangt calcium door natrium: hoe meer je onthardt, hoe hoger het natriumgehalte, een aandachtspunt bij zoutarme diëten. Op 0 °f mikken betekent ook meer regeneratiezout verbruiken voor geen enkel voordeel, of zelfs een nadeel.

3. Het ideale doel: een beheerste resthardheid

In de praktijk stellen professionals onthard water af op een resthardheid van ongeveer 6 tot 10 °f (vaak ~7-8 °f). Dit bereik biedt het beste compromis:

  • Kalkbescherming behouden voor toestellen en leidingen.
  • Niet-agressief water: leidingen en boiler blijven gevrijwaard van corrosie.
  • Aangename smaak en mineralisatie in het dagelijks gebruik.
  • Geoptimaliseerd zoutverbruik, zonder nodeloze overontharding.
Uitgaande hardheidEffectAanbeveling
0 °fAgressief water, vlakke smaak, hoog natriumVermijden (behalve specifieke industriële processen)
6-10 °fKalkbescherming + niet agressief + goede smaak✔ Aanbevolen doel (residentieel & tertiair)
> 15 °fOnvoldoende kalkbeschermingOntharding verhogen (afstelling controleren)

4. Hoe afstellen: de mengkraan

De uitgaande TH wordt ingesteld met de mengkraan (bypass) van de ontharder: die voegt een klein aandeel ruw water toe aan het onthard water om de gewenste resthardheid te bereiken. De methode is eenvoudig:

  • Meten: de TH van het ruwe water, daarna de TH aan de uitgang van de ontharder (teststrip of druppeltestkit).
  • Bijstellen: de mengkraan regelen tot het doel bereikt is (~6-10 °f).
  • Hercontroleren: na stabilisatie en bij elk onderhoudsbezoek.
Hand van een installateur die de mengkraan (bypass) op de kop van een waterontharder afstelt
De mengkraan doseert het toegevoegde ruwe water: zij bepaalt de uitgaande TH.

De uitzondering: bepaalde industriële toepassingen

Voor specifieke processen (voeding van stoomketels, bepaalde industriële toepassingen) is water met een hardheid van bijna nul net wel vereist. Die gevallen vragen een aparte dimensionering, los van huishoudelijk en sanitair gebruik, waar resthardheid de regel blijft.

5. Om te onthouden bij het adviseren van uw klanten

De reflex "0 °f = beter" is een van de hardnekkigste misvattingen over ontharding. Er duidelijk op antwoorden betekent de installaties van de klant beschermen, hem aangenaam water bieden en zijn zoutverbruik optimaliseren, en tegelijk uw expertise tonen.

Conclusie: juist mikken, niet op nul

Nee, een ontharder stel je niet af op 0 °f. Het juiste doel is een resthardheid van ongeveer 6 tot 10 °f: laag genoeg om kalk te stoppen, mineraal genoeg om leidingen, smaak en een verstandig zoutverbruik te vrijwaren. De sleutel is de mengkraan, en een regelmatige controle van de uitgaande TH.

De teams van DIMM begeleiden installateurs, verdelers en partnerverkopers bij het afstellen, controleren en onderhouden van waterontharders, in Frankrijk en België.

Kerncijfers & referenties

  1. Gebruikelijke resthardheid na ontharding: ≈ 6 tot 10 °f (vaak 7-8 °f) volgens professionele aanbevelingen.
  2. Water met een te lage hardheid (bijna 0 °f) wordt agressief en bevordert corrosie van de leidingen.
  3. Ontharding vervangt calcium door natrium: aandachtspunt bij zoutarme diëten.
  4. Uitzondering: sommige industriële processen (stoomketels) vereisen een hardheid van bijna nul.